Βασικά Συμπεράσματα:

1. Ευρεία σύγχυση σχετικά με τα πλαστικά που μπορούν να υποστούν κομποστοποίηση  

Πολλοί συμμετέχοντες δυσκολεύονταν να κατανοήσουν τις ετικέτες στις βιοδιασπώμενες και τις κομποστοποιήσιμες συσκευασίες. Περίπου το 46% των πλαστικών αντικειμένων που εξετάστηκαν δεν είχαν την κατάλληλη πιστοποίηση κομποστοποίησης, ενώ το 14% ήταν πιστοποιημένα μόνο για βιομηχανική κομποστοποίηση – όχι για οικιακή κομποστοποίηση. 

2. Τα περισσότερα « οικιακής κομποστοποίησης» πλαστικά δεν αποσυντέθηκαν πλήρως

Από τα βιοδιασπώμενα πλαστικά που δοκιμάστηκαν σε οικιακά κομπόστ:   

• Το 60% των αντικειμένων με την ένδειξη «οικιακή κομποστοποίηση» δεν διασπάστηκαν πλήρως 

• Μόνο το 34% διαλύθηκε πλήρως 

• 11% διασπάστηκαν σε μικρά, αλλά ακόμη ορατά, κομμάτια 

3.Οι συνθήκες κομποστοποίησης διέφεραν, αλλά τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια

Παράγοντες όπως ο τύπος του κάδου κομποστοποίησης, η διάρκεια της κομποστοποίησης (3-21 μήνες) και η γεωγραφική θέση είχαν ελάχιστη επίδραση στους ρυθμούς αποσύνθεσης. Αυτό υποδηλώνει ότι οι συνθήκες οικιακής κομποστοποίησης μπορεί να μην είναι κατάλληλες για τη διάσπαση των κομποστοποιήσιμων πλαστικών. 

Τι σημαίνει αυτό για τη Βιωσιμότητα; 

• Η οικιακή κομποστοποίηση δεν αποτελεί αξιόπιστη μέθοδο για την απόρριψη των πλαστικών που μπορούν να κομποστοποιηθούν 

• Η παραπλανητική σήμανση (ετικέτα) συμβάλλει στη σύγχυση των καταναλωτών 

Απαιτούνται καλύτερες υποδομές όπως βιομηχανικές εγκαταστάσεις κομποστοποίησης, για την αποτελεσματική επεξεργασία αυτών των υλικών. 

Το βασικό συμπέρασμα 

Ενώ η ιδέα των πλαστικών που μπορούν να κομποστοποιηθούν ακούγεται πολλά υποσχόμενη, μπορεί να μην είναι η βιώσιμη λύση που ελπίζουμε – τουλάχιστον όχι σε συνθήκες οικιακής κομποστοποίησης. Μέχρι να δημιουργηθούν κατάλληλα συστήματα συλλογής και επεξεργασίας, οι καταναλωτές θα πρέπει να είναι προσεκτικοί στις επιλογές τους και να απορρίπτουν σωστά αυτά τα υλικά.